Allart - Dutch painter +31(0)624132112
 

Archief | JEROENALLART.NL | publications | contact | home

>>> LEES VERDER >>>

09 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

Eigen insecten gaan eerst

Jan van Kessel (1626-1678)  Insecten en vruchten 11 x 15,5 cm  schilderij  olieverf op koper 

Op een forum las ik dat de Klimaat verandering allochtone insecten lokt.
Maar ook dat meer onderzoek nodig is.
Daar moeten we het mee doen.

Het is een komen en gaan bij insecten.
Onderzoekers melden dat bij de de opwarming van de aarde
de gangbare theorie dat inheemse insecten gaan verdwijnen
en uitheemse soorten ons land binnendringen.

Hoe zit het met de regelgeving, ontwikkelingshulp, veiligheid en zorg
voor de massale in-en uitstroom van vliegjes, krekels, kevertjes en spinnen?

Met enig regelmaat peilt de gastcorrespondent uw mening.
Laat uw stem horen!

Vind u dat het werk 'Insecten en vruchten' van Jan van Kessel (1626-1678)
de absolute top is uit de Vlaamse kunst
uit de 16e en 17e eeuw uit het Rijksmuseum amsterdam?

Ik wel.

© copyright jeroen allart 2008

08 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Tony Matelli 2008 / Untitled (Abandon Weed) sculpture bronze / vinyl paint

Verlaat Onkruid

Mooi werk van Tony Matelli dacht ik zo.
Mooi is bij Tony niet altijd van toepassing.
Een cynische blik op de mensheid lijkt mij eerder van toepassing.
Ik prijs me daarom vandaag wederom gelukkig
dat het hier een onschuldig onderwerp betreft.

'Onkruid is een ongewenste, ongecultiveerde plant,
die overdadig groeit en zo een verlangd aangeplant gewas overheerst.'
Ook wetenswaardig:
'Als een plant in een tuin het té goed doet,
wordt zij een onkruid genoemd.In principe kan elke plant onkruid zijn'
Aldus Wiki.

Genoeg informatie om uren lang af te dwalen.
Zoals in mijn voortuintje van 0,00006 Hectare.
Netjes geordende wintervaste planten die tergend traag groeien.
Met onkruid.
Nu is dat volgens wiki niet het geval.
De 'Abandon Weed' die er tussen de gekochte planten groeien,
kan niet echt serieus wortel schieten, laat staan overwoekeren.
Toch herkend iedereen die kleine deugnieten als Onkruid.

Tenzij je een agrarische boer bent lijkt mij onkruid nuttig.
Gratis, dwars en koppig.
Je bent er tenslotte zeker van dat het geen onderhoud behoefd.
Het blijft groeien.
Overwoekeren?
Dat is maar hoe je het bekijkt.
De fragiele alle-kleuren-van-de-regenboog-bloemetjes die zorgvuldig geplant zijn en
alvorens massaal zijn ingekocht bij de plaatselijke tuinkweker
kun je inderdaad wel vergeten.

De fatsoensrakkers van de steeds populairder wordende volkstuincomplexen
weten waar ik het over heb.
Zelf hield ik het in 'Volkstuinvereniging Eigen Lof Eerst'
niet langer dan vier maanden vol.

Het onkruid tierde welig, maar ik vond het prachtig.
Het rapportcijfer van de schoonheidscommissie heb ik niet overleefd.
Om het goed te maken krijgt Tony Matelli een tien.

© copyright jeroen allart 2008

07 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

De ongeordende orde van Roy Arden

© Roy Arden 2008 / 126 x 103 cm fotografie archival pigment print
 
The world as will and representation,
Een online archief met 28.144 beelden.
Leuk muziekje ook.
royarden.com/worldas

Ik houd wel van archiveren,
ook al stokt het vaak halverwege.

De Canadese kunstenaar Roy Arden vraagt zich af
wat te doen met de dagelijkse beeldlawine?
Met name op internet een zondvloed aan beelden.
Indammen of mee dobberen?

De presentatie is in de vorm van een quicktime film.
De beelden schieten voorbij.
De nare beelden hebben meer impact dan de neutrale beelden.
Maar doordat de beelden zo snel gaan
kun je niet beoordelen of iets neutraal is.
Ik kon het natuurlijk niet laten de beelden een voor een te bekijken.

In De orde der dingen is niets geordend.
De meest naargeestige beelden worden random
tussen zoete poëzie plaatjes geslingerd.

Ondertussen is mijn conclusie:
Dobber rustig mee.

© copyright jeroen allart 2008

06 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Ger de Joode / Rotaties 0807 - acryl op doek 

Gast correspondent botst

bijna tegen Rotaties 0807.

Na pakjes avond vandaag geheel iets anders.
Rotaties 0807 van Ger de Joode.
Spreekt voor zich.
U kent het fenomeen, optische illusie.
Daarover las ik in de krant: 'Bijna botsing vliegtuigen
blijkt optische illusie'.
Zover zal het hier niet komen.

Een citaat van Jan Schoonhoven:
"De geometrische zijde van zero is derhalve op uiterste eenvoud afgestemd,
een organisatie van zeer eenvoudige vormen,
van de werkelijkheid afgeleide realiteit."
Zo is het maar net.

Terug naar Ger de Joode.

Het grid danst voor je ogen.
De ramen zijn gesloten.
Onbekend is het aantal inwonenden.
U ziet hier een fragment.
Gezien van precies 807 meter hoogte.
Dat u het weet.

© copyright jeroen allart 2008

05 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Anuscka Blommers / Niels Schumm

Mooi

Het gaat me steeds beter af een korter stukje te schrijven.
Mijn excuses voor langdradigheid.
'To the point' schrijven is de kunst.

Met de keuze van Anuschka Blommers / Niels Schumm
maak ik het mezelf makkelijk.

Kijk naar deze prachtige vrouw!
Haar indringende blik.
Statische haar.
Bijna in klederdracht gestoken kleding.

Mooi.

© copyright jeroen allart 2008

04 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Vittorio Roerade (1962): 2007 60 x 40 cm schilderij acryl, olieverf, epoxy, pigment op linnen

de laatste paddo

De paddo's zijn nu al drie dagen verboden.
Hoe vredig is deze hallucinatie hier afgebeeld door Vittorio Roerade.
Dat was mijn eerste gedachte.
Maar het had evengoed een slechte trip kunnen zijn.
Iets met uranium.

Het werk van Vittorio doet me ook denken aan Max Ernst.
Zijn experimenten op papier.
Een zondagmiddag vervelen met Max zat er niet in.
Max Ernst haalde zijn inspiratie uit visioenen
en droombeelden.

De paddo verkoop is nog steeds in volle gang.
Hoeveel kunstenaars en popmuzikanten hebben
hun meesterwerken niet te danken gehad aan
hallucinerende middelen?

Daarom nu dit standbeeld. Een plastiek van formaat.
Een standbeeld voor de laatste legale paddo.

wikipedia.org/wiki/Paddo

vittorioroerade.com

© copyright jeroen allart 2008

03 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Jan Banning: Indian Bureaucrats, Laif Photos for M Magazine/NRC Handelsblad

Rommel
Wat een bende.
Verschrikkelijk. Een regelrechte nachtmerrie.

In menig huiskamer is het dezelfde rommel.
Altijd zoeken naar dat ene document,
die bewuste foto of een uitgeprinte bevestiging
die ik per email heb gekregen.

Om nog maar te zwijgen over
alle bonnetjes die overal verspreid liggen.
Onbetaalde rekeningen tussen de betaalde rekeningen,
notities, aantekeningen, stapeltjes met bewaarde
foto's die ik ergens bewaard heb,
Waar liggen die krengen?

Maar eigenlijk is er niets vreemd aan deze foto.
Het kan best geruststellend zijn,
Als je je best doet.

De stapeltjes op de foto zijn
georganiseerder dan de stapeltjes in mijn huis.
Een grote berg is klaar.
Twee dossiers die op het versleten bureau liggen moeten nog worden verwerkt.
Dat is op mijn bureau wel even anders.

De pakketten op de meters hoge kasten
zijn handig aan elkaar geknoopt met touw.
Ik heb wel touw, maar weet niet waar dat ligt.

Zou deze foto genomen zijn op een moment van overwinning?
Kort voordat het laatste werk nog moet worden verzet.
Dat is wel een foto waard!

© copyright jeroen allart 2008

02 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© Marnix Goossens 2008: Duinverbreding

Hollandse Maakbaarheid

Polders, dijken, sloten, sluizen en gemalen.
Dammen, stormvloedkering en deltawerken.
Niets gaat ons te ver.
Ophogen, verdiepen, versterken, aanleunen,
afbreken en verzakken.

Ondertussen is de strijd tegen het wassende water
al lang niet meer die van Hollanders alleen.
Het is een exportproduct geworden.
Nederlandse dijken bouwers adviseren in delen van Amerika en England.
Wellicht kunnen we Shishmaref,
het eiland dat binnenkort niet meer bestaat, redden.
Wij kennen immers Reimerswaal.
De verdronken stad in Zeeland.
Halverwege de zeventiende eeuw verwoest door de stijgende zeespiegel.

We weten hoe het niet moet en hoe het wel kan.
Zoals onze eilanden die een ommetje maken en worden terug gefloten.
Ook daar hebben dijken,
landwinning en gemalen er voor gezorgd dat een eiland als Texel
zijn huidige vorm heeft verkregen.

Wellicht groet ik u in 2030 uit Utrecht aan zee.
En bouwen we op een vijf meter hoge zandlaag.
Terwijl aaneengesloten woondijken superdijken vormen.
Met drijvende pontons en mega woonarken.
De Barbapapa-woningen van de toekomst.

Op de foto van Marnix is de paniek en kalmte leesbaar.
Stilte voor de storm.
De schijnbaar rustige zee.
Het oprukkende zout.
Gelukkig is de redding nabij.
Schepen hebben miljarden kuub zand uit de zee op het land gespoten.
Bulldozers hebben het opgespoten zand netjes verdeeld.
Gelukkig niet te netjes.
Zodat we crème-kleurige Alpen zien.
Eindelijk onbesuisd scheuren met op de tientallen rustige autowegen.
Een perfecte startbaan om te paraglijden.
Met op de achtergrond zandkastelen.

Zorgvuldig platgewalst zand.
Wat is het leven mooi.

© copyright jeroen allart 2008

01 december 2008 / kunst van de dag / galeries.nl

© katja mater 2008

Het Hollandse licht & de Hollandse luchten.

Bestaat er zoiets als het Hollandse licht?
dat vroegen Pieter-Rim & Maarten de Kroon zich af
en maakten er een mooie documentaire van
die in 2003 is bekroond met een gouden kalf.
hollandslicht.nl

Volgens Joseph Beuys heeft het Hollandse licht
halverwege de vorige eeuw zijn specifieke helderheid verloren.
Daarmee kwam volgens hem een einde
aan een eeuwen oude visuele cultuur.
De film is een ode aan het kijken,
aan het Hollandse licht en aan de schilderkunst.

Op de foto van Katja Mater zien we
twee oude boeken met verschillende luchten..
Waarschijnlijk met een technische tekst
over de verschillende soorten wolken.
Wanneer ontstaan deze en waarom?
De soms ingewikkelde lucht capriolen van wolken blijven fascineren.
Bovendien praten we elke dag niets liever dan over het weer.
knmi.nl

Op de foto zien we verder een klein stukje van een derde boek,
blijkbaar gaat het onderzoek verder dan de drie afgebeelde wolken.
Het boek links is niet helemaal te zien.
Zou het dan alleen om de foto van drie wolken foto's gaan?
Dan zou het linker boek over het middelste boek
heen moeten worden geschoven.
Of de plaatjes uitknippen.

Wat ook opvalt is dat het middelste boek vochtig is geweest.
In ieder geval hebben de bladzijde sporen van veroudering.
Maar zo geel als de boeken hier uitzien zal het wel niet geweest zijn.
Zacht strijklicht, gekleurd licht geven de boeken een warme tint.
Bij oude schilderijen zien we ook die vergeelde kleur.
Vaak is het oud vuil.
Poets het doek schoon
en je ziet bij toverslag de oorspronkelijke kleuren terug.
Dat is vaak schrikken.

Men is gewend geraakt aan die vergeelde kleuren.
Dat is ook de associatie van oude foto's: vergeeld.
Het fixatie proces gaat door - of de gevoeligheid van het papier
in combinatie met het (zon)licht gaat de foto verkleuren.
Bij de foto van Katja Mater is dat al gebeurd:
Een voor mij duidelijke verwijzing naar een oude foto.

Hier is het spel van licht, kleur,
wetenschap en compositie subliem gespeeld.

© copyright jeroen allart 2008

later


 

 
 

Jeroen Allart - Dutch painter / © Allart 2011 / contact